Διαμέρισμα στον Άλιμο
Διαπερατότητα. Αντίθεση. Ηρεμία.Το διαμέρισμα στον Άλιμο αντιλαμβάνεται τον χώρο ως μια συνέχεια μεταβάσεων, φωτός και υλικότητας. Αντί για αυστηρά διαχωρισμένους χώρους, δημιουργείται μια ρευστή ακολουθία περιοχών που ορίζονται μέσα από διακριτικές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις.Ένα ξύλινο διαχωριστικό λειτουργεί ως το κεντρικό χωρικό στοιχείο. Οργανώνει τον χώρο χωρίς να τον κλείνει, δημιουργώντας ένα διαπερατό όριο ανάμεσα στις διαφορετικές χρήσεις. Με αυτόν τον τρόπο διατηρούνται οι οπτικές συνδέσεις, ενώ παράλληλα διαμορφώνονται διαφορετικές ατμόσφαιρες.Το φως κινείται ελεύθερα μέσα στο διαμέρισμα και ενισχύει την αίσθηση βάθους και ανοιχτότητας. Η λιτή γεωμετρία των στοιχείων ακολουθεί μια σαφή και συγκρατημένη τάξη, μεταδίδοντας ηρεμία και ισορροπία.Στο κέντρο της σύνθεσης βρίσκεται ένα μονολιθικό τζάκι. Ως γλυπτικό στοιχείο, λειτουργεί ως ο χωρικός άξονας του εσωτερικού και οργανώνει τους γύρω χώρους.Το έργο αντιμετωπίζει τον εσωτερικό χώρο όχι ως μια στατική διάταξη λειτουργιών, αλλά ως μια ακολουθία ήσυχων μεταβάσεων  έναν χώρο που διαμορφώνεται από το φως, τα υλικά και τις αναλογίες.